2 lipca 2007

PreMuir, czyli klasyczne warianty Muir Wall

Tegoroczny sezon wiosenny w Dolinie Yosemite, jeśli chodzi o przejścia klasyczne, zapisze się w historii jako jeden z najlepszych. W celu uzupełnienia informacji o dotychczasowych przejściach, spieszymy donieść o jeszcze jednej wspinaczce jaka miała miejsce w maju tego roku. Dokładnie w czasie, kiedy Beth Rodden i Tommy Caldwell wspinali się na El Corazon (VI 5.13b, 35 wyciągów), dokonując prawdopodobnie pierwszego powtórzenia dogi, także pierwszego powtórzenia doczekała się słynna linia Muir Wall.

"Muir Wall" (schemat SuperTopo)

Muir Wall znajduje się tuż na lewo od The Nose i została uklasyczniona w 2001 roku przez zespół w składzie Tommy Caldwell i Nick Sagar (patrz Najtrudniejsza droga na El Capitan).

Linią tą od lat interesowali się najlepsi wspinacze Ameryki. Już w 1994 roku Kurt Smith (jeden z najlepszych amerykańskich wspinaczy sportowych tamtego okresu) oraz Scott Cosgrove, przeszli klasycznie ponad 99% drogi. Hakowo pokonali w sumie niecałe 7 metrów terenu znajdującego się na wyciągu numer 31 i 32. Podczas swojej wspinaczki dużą część linii oryginalnego Muira ominęli wytyczonym wcześniej wariantem do tej drogi, który nosi nazwę The Shaft.

Schemat "Shaft"

Także zespół Caldwell/Sagar wspinał się wariantami Shafta. W związku z tym, tak pokonaną klasycznie drogę przyjęto nazywać Muir Wall-The Shaft (5.13c, 33 wyciągi), a w jej skład poza terenem z Muira i Shafta weszło jeszcze kilka wyciągów z drogi The Shield.

Ponad dwa lat temu prace nad drogą rozpoczął mało znany w Polsce zespół yosemickich wyjadaczy w składzie Rob Miller (pierwszy Amerykanin na Freeriderze) oraz Justen Song (ma na swoim koncie miedzy innymi przejście Salathe Wall i Golden Gate).

Okazało się, że klasyczne przejście dwóch wyciągów z duża kruszyzną, które znajdują się na wariancie Shafta wiąże się z ogromnym ryzykiem. Dlatego zespół postanowił spróbować obejść ten fragment drogi. Dokonali tego poprzez trawers z powrotem do oryginalnej linii Muira, gdzie uklasycznili bardzo trudne przewieszone zacięcie (zostało wycenione na 5.13c/d). Następnie strawersowali do sąsiedniej, niepowtórzonej drogi Turning Point, i wspinając się nią połączyli się z powrotem z wariantami Shafta, a następnie z ostatnimi wyciągami Shielda.

Tak pokonana przez nich klasyczna linia otrzymała roboczą nazwę PreMuir. Finałowe przejście trwało siedem dni.

Maciek Ciesielski

Źródła: SuperTopo, Climbing