1 czerwca 2007

Martina Čufar w Yosemite - część druga

Już od blisko dwóch miesięcy śledzimy wspinaczkowe podboje Martiny Čufar w amerykańskich rejonach Indian Greek i Yosemite. Po ostatnim, klasycznym przejściu w zespole z Seanem Leary słynnej Golden Gate (5.13b) na El Capitan [news], Słowenka zdecydowała się poprowadzić trzy kolejne linie w Yosemite, znane w większości ze słynnych solówek.

Pierwsza z dróg to dachowa Separate Reality (5.12a), którą Martina pokonała po trzech próbach. Linia wytyczona została w 1978 roku przez Rona Kauk. Sławy nabrała po przejściu solo przez Wolfganga Güllicha w 1986 roku. Zdjęcia z solówki Niemca obiegły wówczas cały świat. Aparat trzymał w ręku tego dnia Heinz Zak, notabene autor drugiego przejścia bez użycia liny (2005) - news.

Martina na "Regular Northwest Face" 5.12.d - wyciąg Thanks God Ledge (fot. martinacufar.com)

Drugim celem Słowenki stał się Astroman na wschodniej ścianie Washington Column, uchodzący za jedną z najlepszych klasycznych linii w dolinie. Čufar pisze o drodze:

Droga ma 350 metrów długości, a na niej m.in. słynny wyciąg Harding Slot (5.11b)... Zrobiłam onsightem 10 innych wyciągów (dwa z nich wycenione zostały na 5.11c). Jedna z partii była dla mnie sporą zagadką. Czułam się, jakbym pokonywała trudności 5.14. Kiedy zapytałam Seana, jak pokonywać kominy, usłyszałam "musisz zapomnieć o estetycznym wspinaniu..."

Warto wspomnieć, że również ta droga ma przejścia solowe, w tym pierwsze autorstwa Petera Crofta z 1987 roku.

Na koniec jeszcze 700-metrowa, przewieszona ściana Half Dome i 24 wyciągi Regular Northwest Face (5.12.d). Przejście drogi zajęło Słowence 13 godzin i jak powiedziała: to najdłuższa droga, jaką udało mi się zrobić w ciągu jednego dnia.

Brunka

Źródła: martinacufar.com