17 maja 2007

Słowacka Himalaya 2007 w cieniu tragedii

Józef Dodo Kopold (patrz news) jest jednym z najbardziej znanych w Polsce wspinaczy słowackich. Swoimi przejściami z lat poprzednich zapewnił sobie miejsce w światowej czołówce wspinaczy alpejskich. Jego tegorocznym planem było przeniesienie stylu alpejskiego w góry najwyższe.

Jego najważniejszym tegorocznym himalajskim celem jest zachodnia ściana K2, na którą uderzy wspólnie z Piorem Morawskim (Alpinus Expedition Team) i Peterem Hamorem w ramach (Alpinus - Nanga Parbat i zachodnia ściana K2). W celu uzyskania dobrej aklimatyzacji, Kopold zdecydował się wziąć wcześniej udział w wyprawie słowackiej Himalaya 2007, która miała na celu zdobycie dwóch innych himalajskich szczytów Cho Oyu (8201m) Shisha Pangma (8013m). Wyprawa z założenia miała działać bez pomocy Sherpów i bez użycia dodatkowego tlenu.

Pierwszy etap zakończył się pełnym sukcesem. W sobotę 31 marca w godzinach rannych Kopold zdobył szczyt w pierwszej próbie. Wejście to odbyło się w stylu normalnym i drogą normalną, którą ma opinie najłatwiejszej drogi ośmiotysięcznik. Zdaniem Kopolda wejście było łatwe i odbyło się bez problemów - "twój oddech jest jak po wbiegnięciu na trzecie piętro". Wejście to było pierwszym wejściem na szczyt ośmiotysięczny w tym sezonie. Partner Kopolda z tej wspinaczki - Marek Hudek, zawrócił z wysokości 7800 metrów. Ani on, ani trzeci uczestnik słowackiej ekspedycji Jaro Duce Dutka, nie zdobyli góry.

Od lewej: Marek Hudek, Jaro Dutka, Dodo Kopold
(fot. Himalaya 2007)

Cała wyprawa 7 kwietnia przeniosła się do bazy pod Shisha Pangma. Tą górę zamierzali zdobyć w stylu alpejskim prowadząc nową drogę na jej północno-zachodniej ścianie. Ponieważ pogoda nie należała do najlepszych, a czas zakończenia wyprawy zbliżał się nieuchronnie. Słowacy zmienili plany i podjęli próbę zdobycia szczytu w stylu alpejskim drogą brytyjską (Baxter-Jones, MacIntyre i Scott, 1982), która prowadzi południowa ścianą.

24 kwietnia rozpoczął się atak szczytowy. Tuż pod wierzchołkiem (według Kopolda ok. 200 metrów) na odwrót zdecydował się Marek Hudak. Dość trudny teren do obozu 2 (7000m) był zaporęczowany starymi linami. Kopold osiągnął szczyt po 30 minutach, ponieważ pogoda była słaba, przede wszystkim wiał silny wiatr, natychmiast zaczął schodzić. Niestety, ślady Marka urywały się na wysokości 7600 metrów. Kopold znalazł tam jego czekan i jedną rękawice. Prawdopodobnie Marek poślizgnął się w trudnym, stromym terenie podczas przepinania z jednej poręczy do drugiej. Jego ciała dotychczas nie znaleziono.

Maciek Ciesielski

Źródła: Alpinist, himalaya2007.expedition.sk