Jeszcze pod koniec zeszłego roku, dwóm francuskim zespołom udało się za zapisać na swoje konto klasyczne przejście drogi Logical Progression. Znajduje się ona na położonej w północnej części Meksyku ścianie El Gigante. Ta charakteryzująca się sportowym charakterem linia składa się z 27 wyciągów wspinania, o trudnościach sięgających stopnia 5.13a (7c+).
Francuzi wspinali się w dwóch niezależnych zespołach, jeden pod drugim. Pierwszy team tworzyła wspinająca się już od lat na największych ścianach świata para Arnaud Petit i Stéphanie Bodet. W skład drugiej dwójki weszli Titi Gentet i Sylvain Millet.
Pierwszego dnia oba zespoły pokonały 18 wyciągów o trudnościach do 5.13a i spędziły noc na wygodnych "biwakowych" półkach skalnych.
Stéphanie Bodet i Arnaud Petit na biwaku (fot. Kairn)
Kolejnego dnia czekało na nich tylko 9 wyciągów, ale aż sześć z nich miało trudności z przedziału 5.12b (7b) do 5.13a (7c+). Petit spadł podczas próby OS z kluczowego wyciągu i przeszedł go w drugiej próbie. Jego zespół tylko tę długość liny pokonał w stylu RP, resztę drogi przeszedł w najczystszym stylu. W drugim zespole z kluczowym wyciągiem jako pierwszy zmierzył się Millet. Próba ta zakończyła się powodzeniem, dzięki temu zespół ten pokonał całą drogę w stylu OS. Jeszcze tego samego dnia, dzięki wykorzystaniu stanowisk zjazdowych znajdujących się na pokonanej wcześniej przez nich drodze, cała czwórka znalazła się u podstawy ściany.
W tym samym czasie na drodze działał jeszcze jeden francuski zespół w składzie Mickaël Fuselier, Mathieu Ménadier i Julien Nadiras. Spędzili oni w ścianie cztery dni, podczas których powstał film dokumentujący ich wspinaczkę. Całą drogę prowadził Fuselier. Udało mu się pokonać w stylu OS dwie najtrudniejsze długości liny o wycenie 5.13a, ale spadł on w pierwszej próbie z dwóch innych wyciągów wycenianych na 5.12b i 5.12d.
Topo "Logical Progression"
Logical Progression znajduje się w Basaseachic National Park. Wytyczył ją w 2002 roku zespół w składzie Peter Baumeister, Luke Laeser i Bert van Lint. Od samego początku wzbudziła ona duże kontrowersje. Stało się tak za sprawą użycia bardzo dużej ilości spitów. Nie dość, że poza ekspresami nie trzeba zabierać na tą drogę żadnego innego sprzętu, to jeszcze, by wpiąć się na niektórych wyciągach we wszystkie zainstalowane przeloty trzeba mieć tych ekspresów aż 25 sztuk. Powstanie tej drogi było przyczyną opublikowania w American Alpine Journal (rocznik 2003) dziesięciostronicowej debaty na temat sensowności powstawania takich dróg. Znany z wielu ciekawych klasycznych przejść wielkościanowych, Alex Huber nawoływał wręcz do wycięcia części z zainstalowanych spitów. Do takiej akcji jednak nie doszło. Co więcej Petit na łamach portalu www.kairn.com napisał, iż dla niego droga ta w porównaniu z innymi, hakowymi liniami znajdującymi się na tej ścianie to co najmniej "majstersztyk".
W latach 2004 i 2005 Rob Pizem przeszedł w stylu RP wszystkie wyciągi Logical Progression, jednak nigdy nie udało mu się przejść całej linii klasycznie w jednym ciągu.
