23 października 2006

Batura II ciągle niezdobyta

Coraz bardziej uszczupla się lista niepoznanych wysokich szczytów świata. Najwyższym z nich pozostaje obecnie siedmiotysięcznik, Batura II (7762 m), leżący w grani oddzielającej Lodowce Batura (na północy) i Hunza (od południa). Góra ta była jak dotąd celem dwóch ekspedycji, obie próbowały zdobyć wierzchołek od strony północnej. W składzie jednej z nich (w roku 2002) znalazł się Niemiec, Markus Walter. Właśnie z jego inicjatywy ruszyła w tym roku mała, zaledwie dwuosobowa wyprawa w rejon Batura. Markus wraz z Brucem Normandem (Szkotem mieszkającym w Szwajcarii) dokonali w trakcie swego wyjazdu kilku ciekawych prób i wejść szczytowych.

Rejon Batura (źródło La Sportiva)

Początkowo dwójkowy zespół skierował swą uwagę na niezdobytą Baturę II. Z tych ambitnych planów "wyleczyły" alpinistów wyjątkowo silne opady śniegu. Wspinaczkę rozpoczęli Drogą niemiecką - pierwszych zdobywców Batury I (7785 m) z 1976 roku. W górnych partiach skierowali się w lewo, ku śnieżnej rampie podprowadzającej pod ścianę szczytową. Początkowo całkiem znośne warunki pozwoliły wspinaczom stosunkowo szybko założyć obóz III na wysokości 6600 m. Powyżej natknęli się na niezwykle głęboki, kopny śnieg. Grożące "wyjechaniem", niebezpieczne pola śnieżne skutecznie powstrzymały zespół zarówno przed wejściem na Baturę II, jak też uniemożliwiły powtórzenie Drogi niemieckiej na Baturę I (zawrócili niewiele powyżej 7000 metrów). Jak widać nie był to "rok na Baturę".

Batura II czeka na zdobywcę (fot. La Sportiva)

Po uświadomieniu sobie tego faktu, dwójka przeniosła się via Karakoram Highway na północną stronę masywu. Przez długa Dolinę Chapursan osiągnęli Lodowiec Yashkuk, leżący na północ od Batury. W ciągu dziewięciu kolejnych dni dokonali tu trzech poważnych pierwszych przejść w stylu alpejskim na trzy dość trudne sześciotysięczniki, znajdujące się w głównych odnogach Lodowca Yashkuk. Wszystkie charakteryzuje spore nastromienie, głęboki śnieg w górnych partiach i kłopotliwa asekuracja.

Pierwszym celem był Nadin Sar (6211 m), dominujący nad górną częścią Doliny Chapursan. Wierzchołek został zdobyty 5 lipca drogą przez północno - wschodnią grań. Już następnego dnia dwójka zeszła na Jahangar Sar (5800 m) by po odpoczynku, 8 lipca, pokonać wschodnią grań bardzo ładnie wyglądającego Caboom Sar (6186 m). Swój "maraton" zakończyli 11 lipca na dziewiczym, granitowym szczycie oznaczonym kotą 6096 m. Wspinaczka wiodła śnieżno - lodowym kuluarem na wschodniej ścianie. Wierzchołek został nazwany Mamu Sar (Uncle Peak, czyli "Góra Wujka") na cześć Guntera Junga, który zginął w 2002 roku w zejściu z Nanga Parbat. 64-letni Jung był najstarszym zdobywcą tego ośmiotysięcznika i wspinaczkowym partnerem Markusa Waltera na tamtej wyprawie.

peem

Źródła: Alpinist