26 września 2006

Wariant ZHP na Wołowej

Następnego dnia po pokonaniu Andromedy na Mnichu Piotrek Korczak (Montano), Starosta i ja udaliśmy się na Wołową, aby zmierzyć się z próbą uklasycznienia Polskiego Wariantu Jana i Dobrosławy Wolfów na pd ścianie Wołowej Turni.

Wariant ten, opisywany jako wariacja drogi Orolina, jest tak naprawdę wariantem do Puskasa i prowadzi przez niesamowicie wywieszony teren, lawirując pośród poziomych dachów i dołączając po dwóch krótkich wyciągach do wyjścia drogi Orolina.

Na pomysł odhaczenia wpadł już kilka lat temu Szalony i podzielił się nim ze mną. Zawarliśmy "ideologiczny" kompromis: ja zgadzam się na minimalnie konieczne użycie spitów - Szalony zgadza się, że idziemy "od dołu".

Na miejscu okazało się, że samo zacięcie i okap Polskiego Wariantu nie rokują wielkich szans, no chyba że w okolicach IX. Natomiast filarek tuż w lewo wydawał się "puszczać". Najtrudniejsze okazało się wywinięcie na niego i pierwszy metr, także pod kątem osadzenia spitów.

Widok ze stanowiska pod trudnościami w dół ściany. Ekspozycja jest.

Starosta, niezrażony trudnościami, dochodzi do stanowiska pod zacięciem.

Po podhaczeniu kawałka i wyjściu w klasykę, pierwszego wbiłem już za przełamaniem (nie widać go ze stanu) z pozycji wspinaczkowej, drugiego ok. 2m wyżej ze sky-hooka (dość "umownego").

Następnie "Szalony" przeprowadził cały wyciąg oceniając go na czujne VII+. W pierwszej części bardzo techniczne "mieszanie nogami" i piękne, niezwykle eksponowane V+ w drugiej (pozostawiliśmy tam stały hak w kluczowym miejscu). Nad drugim spitem następuje śmiałe wyjście po płycie, ale im wyżej - tym łatwiej! Ze stanowiska pod okapami planujemy w przyszłości przebić się wprost do góry przez wyrwę w okapie lub przewieszoną rysę - rezerwujemy to na przyszły sezon :).

Szalony przewija się przez filarek po wpięciu do spita (VII+). Jeszcze 4 metry i wyjdzie w łatwy teren, ale za to oddali się znacznie od bolta :)

Szalony nad poziomym dachem (tudzież "wdahu"), w miejscu gdzie teren się ułatwia. Poniżej widać gładkie zacięcie i okap od oryginalnego "Polskiego Wariantu". Nad nim, niewidoczny, rozciąga się kolejny pas poziomych dachów, pod którymi znajduje się stanowisko.

W sumie wbiliśmy po 2 spity na obu stanowiskach oraz 2 wspomniane spity na naszym wariancie.

Ten mały aneks do Polskiego Wariantu pozwalamy sobie nazwać Wariantem ZHP (z wiadomego powodu), a jego trudności wycenić na VII+. Serdecznie zapraszamy do powtórzeń - satysfakcja gwarantowana albo zwrot pieniędzy!

Artur Paszczak