15 września 2004

Jednodniowe przejście Lurking Fear

Po raz pierwszy o Lurking Fear [C2F 5.7] pomyśleliśmy z Maćkiem [Ciesielskim] chyba zaraz po przejściu Zodiaca. Pierwsze jednodniowe przejście El Capa pobudziło nasz apetyt. Lurking Fear wydało się idealnym celem numer dwa. Droga w miarę krótka i dość łatwa.

Linia Lurking Fear zaznaczona na zielono (fot. Tom Frost, www.supertopo.com)

Niestety głód nie został szybko zaspokojony. W lipcu zrobiło się w Dolinie potwornie gorąco i myślenie o wielkościanowych wspinach zostało skutecznie wyparte przez nieodpartą chęć zanużenia ciała w chłodnych i coraz płytszych wodach Merced Rriver. Tak więc Maciek uciekł ze swoja Kasią do chłodnego Colorado, a ja ze wspinacza przekwalifikowałem się w yosemickiego robola. Kładłem kable telewizyjne, wymieniałem klimatyzatory i zrywałem dachy, a czas uciekał.

Całe szczęście wrzesień nadszedł szybko, a z nim lekki spadek temperatur. Na Camp 4 zjawili się znowu wspinacze, a wśród nich Maciek. Wraz z nim myśl o kolejnym jednodniowym przejściu El Capa. Wróciła idea Lurking Fear. A jak wiadomo idee są po to żeby próbować wcielać je w życie.

Próba wypadła chyba całkiem nieźle - drogę zrobiliśmy w 11 godzin 15 minut. A co lepsze nawet udało nam się zejść z El Capa po jaśności. Potem king cobry obiad zmontowany przez Kasię i prysznic. Po raz kolejny przekonaliśmy się, że jednodniowe przejścia El Capa są tym, co tygrysy lubią najbardziej.

Maciek chciałby przy okazji złożyć podziękowania wszystkim, którzy wspierają jego górską działalność:
- PZA za wsparcie finansowe,
- firmom HANNAH POLAND, ROBERT'S, LHOTSE i MONTANO, wspierającym sprzętowo kolejne wyjazdy.

Wawrzyniec "Wawa" Zakrzewski