7 VIII 2003 klasyczne przejście drogi Kurtyka-Czyżewski skompletowali
Jacek Zaczkowski i Jacek Krawczyk. Nad projektem "Jaca"
Zaczkowski pracował już w latach poprzednich, ale rok temu przerwała to
kontuzja. Droga została jednak już wyposażona w stałe przeloty (głównie
haki, oraz 3 spity 8 mm jako przeloty i pojedyncze spity wzmacniające
stanowiska). Do asekuracji potrzebne są ekspresy i zestaw małych friendów.
Teraz, przypominając sobie drogę 6 VIII, Jaca stwierdził, że w kluczowej
klamie nadal jest mokro. Następnego dnia, próbując z marszu poprowadzić
całą drogę, odpalił poważny lot na kluczowym drugim trudnym wyciągu (dawne
A3), tzw. screamer ("rozsmarowujący na krem"). Mając za przeloty trzy
jedynki, doleciał do stanowiska, około 8 metrów. Stąd też styl całego
przejścia RP, a właściwie PP.
Ocena ostateczna to VIII+ technicznie i IX- za ciąg trudności. Pierwszy
wyciąg od tzw. Bazy to znane już VI+ (rzadko suche, na mokro nieco trudniej)
w płytach o słabej asekuracji, na których Jacek wysoko dobił dobry hak
i poleca też bezpieczniejszy i łatwiejszy wariant niż ten, który wskazują
stare haki. Teraz następuje kluczowy choć krótki (12 m) wyciąg do półeczki
z naturalnym stanowiskiem. Trudności VIII+, "nieco siłowe". Tu linia klasyczna
(dwa spity) biegnie nieco na lewo od linii haków, gdzie wariant oryginalny
pozostaje A2. Następny wyciąg ma ok. 22-25 m i także VIII+ (dawniej A3),
ale jak się wyraził Jaca, "jest bardziej finezyjny", i to tam pleciał.
Stanowisko na trawersie Starego Momy. Kolejny wyciąg (20-22 m)
to tylko VI+, zdaje się że już przechodzony klasycznie, np. latem 2000
(ale może są warianty). Kończy się pod Dachem "Y" na Kiełkowskim,
razem z Wariantami Małolata. Dalej wyjście razem z tymi drogami.
Zespół używał liny 60 m. Całość przedstawia schemat Jacka Zaczkowskiego,
z proporcjami wziętymi z telefoto niżej podpisanego. Jako szczegół warto
dodać, że wg schematu zdobywców istnieje też następny, ostatni wyciąg
drogi oryginalnej, biegnący jeszcze daleko w prawo, ale jest on powszechnie
omijany.
PS. Oczywiście tytuł tej notatki odnosi się do samej Kazalnicy. Na Kotle
Kazalnicy jeszcze jest i będzie co robić z ławkami (trudno, za mokro i
za krucho). Na Kazalnicy z samodzielnych dróg do odhaczenia pozostaje
tylko Wish You Were Here.
