Zjazd Instruktorów
Polskiego Związku Alpinizmu, Podlesice 7 XII 2002
Po raz pierwszy w historii polskiego wspinania zorganizowany został Zjazd
Instruktorów PZA, którego głównym pomysłodawcą i organizatorem była Elżbieta
Fijałkowska z Łodzi. Jak każda pionierska impreza tego typu, Zjazd
również budził kontrowersje i obawy środowiska instruktorskiego. Obawy
wynikały z niepewności co do poglądów różnych "frakcji" mogących stać
się dodatkowym balastem przy szukaniu kompromisu pomiędzy instruktorami.
Jakież było zdziwienie dyskutantów kiedy okazało się, że wszyscy mówimy
jednym głosem. Zarówno Komisja Szkolenia wokół której toczyły się ostatnio
burzliwe dysputy, jak i osoby niezwiązane z oficjalną władzą Związku,
wszyscy mieli podobne podejście do zreformowania nieco skostniałej organizacji
szkolenia wspinaczkowego w naszym kraju.
Omawiano między innymi powstanie Stowarzyszenia Instruktorów Górskich
mającego pełnić funkcję swoistego związku zawodowego instruktorów PZA
czyli obrońcy praw pracowniczych osób szkolących. Poruszono temat weryfikacji
i unifikacji, których osobne funkcjonowanie poprawiłoby poziom zarówno
metodyczny jak praktyczny instruktorów. Zebrani skupili się także nad
Centralnym Ośrodkiem Szkolenia czyli Betlejemce. Tutaj również reformy
są nieuniknione. Powstał projekt oddzielenia funkcji chatara, czyli opiekuna
schroniska, od funkcji kierownika szkolenia, który byłby wybierany na
określone, nie za długie, kadencje.
Generalnie - Zjazd Instruktorów okazał się być inicjatywą nadzwyczaj
trafioną. Poprawił komunikację pomiędzy Komisją Szkolenia a instruktorami
żywo zainteresowanymi sprawami kursów, dał możliwość wypowiedzenia się
na tematy nurtujące, przełamał pewną barierę istniejącą do tej pory. Wszystko
wskazuje na to, że Zjazd będzie imprezą cykliczną zwoływaną przynajmniej
raz w roku. Jeżeli wszystko dobrze pójdzie jego decyzje staną się prawomocnym
narzędziem orzekającym w sprawach instruktorskich.
