Sokolica w Dolinie Będkowskiej jest największą
ścianą wapienną na Jurze. Jej wysokość dochodzi do 70m. Jako jedna z nielicznych
w naszych skałkach oferuje naturalne możliwości wspinania drogami więcej
niż jednowyciągowymi.
Ściany Sokolicy zawsze były uznawane za poważne. Wymagały od wspinaczy
umiejętności poruszania się w terenie o charakterze górskim. Zakładanie
stanowisk, kostek, pętli, czy wbijanie haków było niemal obowiązkowe.
Jeszcze w opisie ściany w roku 1996 (Góry nr 31 str. 43) autor zalecał
zabranie na wspinaczkę: kasków, pętli, kości, a nawet (o zgrozo!)
haków i młotka.
Od dawna pomysł zagospodarowania Sokolicy chodził mi po głowie. Ściana
jest wspaniała, a prawie nikt się po niej nie wspinał. Obecnie sytuacja
ta uległa diametralnej zmianie. Dzięki funduszom Polskiego
Związku Alpinizmu ubezpieczyłem niemal wszystkie drogi wspinaczkowe
na ścianie. Pominąłem drogi niebezpieczne ze względu na kruchy charakter
skały (Droga Burzyńskiego, Przez Matkę Boską). Wszystkie
osadzone przeze mnie przelotowe punkty asekuracyjne, oraz stanowiska to
atestowane, nierdzewne ringi włoskiej firmy Raumer o wytrzymałości
32kN. Stanowiska (oprócz dróg szkoleniowych) składają się z dwóch punktów
połączonych łańcuchem (wytrzymałość 32kN). Wszystkie kotwy osadziłem na
kleju firmy Hilti:
HIT-HY 150.
Całą akcję ubezpieczania Sokolicy rozpocząłem 23.09.1998r od drogi Gwiezdne
Wrota. Do pełnego zakończenia pozostało mi jeszcze ubezpieczenie kilku
dróg. Mam nadzieję, że cała praca zostanie zakończona do końca 2000 roku.
W trakcie dotychczasowej akcji osadziłem 248 ringów przelotowych oraz
18 stanowisk asekuracyjnych. Na trawersie pod ścianą zamontowałem wspólnie
z Ulą Wróbel na stałe poręczówkę z ringów i stalówki nierdzewnej. Poręczówkę
wykonali i zasponsorowali moi przyjaciele z Zakładu Ochrony Pracy "Atest" z Łodzi.
Każdą drogę rozpoczynającą się w terenie eksponowanym, wyposażyłem
w ringa stanowiskowego na jej początku. Drogi o długości większej niż
30 metrów, wyposażyłem w stanowiska przesiadkowe do zjazdu ze stanowiska
kończącego drogę (np. Mikrokosmos, Superdirettissima, Golumek
Konfucjiusz Kurt). Drogi wspinaczkowe oczyściłem z kruszyzny, trawników,
krzaków i drzewek. Na niektórych drogach występuje jeszcze mikrokruszyzna,
która powinna ustąpić po kilku przejściach.
Przy okazji ubezpieczania ściany poprowadziłem kilka nowych dróg (np. Gwiezdne Wrota, Mikrokosmos, Migotanie Zastawek).
Niewiele jest ścian skałkowych w Polsce oferujących tak długie i zróżnicowane
drogi o komfortowej asekuracji.
Zapraszam więc na Sokolicę
Piotr Drobot
Sokolica (fot. Wojciech Święcicki, topo Piotr Drobot)
Droga Bały V+
M. Bała i S. Urbański, 1955r.
Lewy Świecznik VI.3+, 13r + stan. (30m)
Hakowo: J. Kiełkowski i A. Uznański, 1963r. RP: T. Opozda, 1979r
Zemsta Bonifratrów VI.1+, 13r + stan. (25m)
Hakowo: J. Zając. RP: P. Drobot, 1999r.
Lot Świstaka VI.3+, 15r + stan. (25m)
RP: P. Drobot, 1999r.
Droga Skwirczyńskiego VI.2, 14r + stan. (25m)
Hakowo: A. Skwirczyński i S. Rzeˇnik, 1972r. RP: T. Opozda, 1979r.
Droga Łapińskiego - Paszuchy VI.2, 14r + stan.
(30m) Hakowo: Cz. Łapiński i K. Paszucha, 1941r. RP: T. Opozda,
1979r. Solo: R. Malczyk, 1985r.
Mikrokosmos VI.5, 18r + stan. (40m)
RP: P. Drobot, 1999r.
Golumek Konfucjusz Kurt VI.5, 20r + stan. (43m)
RP: W. Kurtyka, 1990r.
Superdirettisima VI.5, 22r + stan. (50m)
Hakowo: L. Nowiński, 1965r. RP na 2 wyciągi (VI.4+): A. Marcisz,
1986r. RP 1 wyciągiem (VI.5): P. Drobot, 1999r.
Droga Ostapowskiego VI.1+ (60m)
1 wyciąg (V+): 7r + stan. (15m.). 1 + 2 wyciąg (VI.1+): 14r +
stan. (30m.) 3 wyciąg (V): 3h + stan. (15m.). 4 wyciąg (IV-) 2h
+ stan. (15m.).
Hakowo: E.Ostapowski i W. Stonawski, przed 1970r. TR: W. Kurtyka,
1978r. Solo: R. Malczyk, 1985r.